Ters çözüm bir optimizasyon problemidir
Özdirenç yönteminde yüzeyde ölçülen potansiyel farkları, yer altındaki iletkenlik dağılımına bağlıdır. Ters çözüm, ölçülen veriye en yakın modeli ararken modelin pürüzlülüğünü de cezalandırır.
Amaç fonksiyonu genellikle veri uyumsuzluğu ile model düzenlileştirme teriminin ağırlıklı toplamıdır. Düzenlileştirme katsayısı büyüdükçe model yumuşar; küçüldükçe veriye daha fazla uyar ve gürültüyü modele taşır.
Model her zaman tek değildir
Elektrik yöntemlerinde eşdeğerlik (equivalence) nedeniyle farklı modeller aynı veriyi açıklayabilir. Bu yüzden tek bir 'doğru' modelden söz edilmez; kabul edilebilir modeller kümesi ve belirsizlik aralığı raporlanır.
Derinlik, çözünürlük ve hedef boyutu birbiriyle ilişkilidir. Sığ ve küçük hedefler için çözünürlük artarken, derin hedeflerde yumuşama kaçınılmazdır.
IP (şarjabilite) yorumu
IP verisi, iletkenlik dağılımından farklı olarak polarizasyon etkisini yansıtır. Şarjabilite anomalileri, sülfürlü cevherleşme gibi hedeflerle ilişkilendirilebilir; ancak litolojik etkiler ve ölçüm gürültüsü ayrıştırılmadan kesin yorum yapılmamalıdır.
Bu nedenle IP kesitleri, özdirenç ve jeolojik gözlemlerle birlikte değerlendirilir.
Raporlamada minimum gereksinimler
Elektrot geometrisi, ölçüm dizilimi, gürültü seviyesi, ters çözüm yazılımı ve parametreleri; ayrıca veri uyumsuzluğu ve belirsizlik haritaları raporda yer almalıdır. Bu kayıtlar olmadan sonuç yeniden üretilemez.
Yorum bölümünde 'kesin hedef' yerine 'öncelikli doğrulama alanı' ifadesi kullanılmalı. Rezerv/tenör tahmini yeterli sondaj/analiz verisiyle yapılır; veri yoksa üretilmez, varsa jeoistatistiksel olarak hesaplanır.